sladami
sladami

METRYKA DOKUMENTU

  • Tytuł dokumentu: Wycinek prasowy – recenzja opery „Marta”.

  • Wystawca / Źródło: Echo Krakowa.

  • Data wydania: 29 października 1971 r. (na podstawie odręcznej adnotacji „Echo Kr. 29. X. 1971”).

  • Kluczowe dane: Zdigitalizowany materiał  to już trzecia opracowana przez nas recenzja tej samej krakowskiej premiery opery „Marta”, tym razem autorstwa Jerzego Parzyńskiego. Krytyk, podobnie jak autorzy tekstów z „Dziennika Polskiego”, niezwykle surowo ocenia oprawę reżyserską i scenograficzną, określając je jako „fatalne” i pełne niekonsekwencji. Jednak i w tym tekście to właśnie strona muzyczna broni całego spektaklu. Parzyński wprost podkreśla, że „chóry brzmią dobrze”. Stopka informacyjna zamieszczona na końcu recenzji ponownie potwierdza, że funkcję chórmistrza w tym przedstawieniu objął Zbigniew Toffel.

TRANSKRYPCJA (Wybrane fragmenty i kluczowe informacje)

[Nagłówek i data]
Echo Kr. 29. X. 1971 (dopisek odręczny)

[Tytuł i autor recenzji]
Z Teatru Muzycznego
„Marta” Flotowa
JERZY PARZYŃSKI

[Wybrany fragment recenzji – ocena strony muzycznej i chóru]

„Najlepiej stosunkowo trzyma się w tym spektaklu strona muzyczna. Poza kilkoma zauważalnymi rozbieżnościami rytmicznymi między orkiestrą a solami czy chórem przedstawienie muzycznie przesuwa się dość sprawnie, chóry brzmią dobrze, orkiestra tylko czasami zagłusza solistów.”
[Stopka informacyjna o twórcach]
Teatr Muzyczny — scena operowa w sali Teatru im. J. Słowackiego — „MARTA” Flotowa. kier. muzyczny i dyrygent Andrzej Rozmarynowicz, reżyser Zygmunt Biliński, scenograf Janusz Tartylło, choreograf Jerzy Gogół, chórmistrz Zb. Toffel.

 

Powyższy materiał stanowi cyfrowe odwzorowanie (skan/transkrypcję) oryginalnego wycinka prasowego, zachowanego w prywatnych zbiorach. Artykuł udostępniamy niekomercyjnie – wyłącznie w celach dokumentacyjnych, edukacyjnych oraz dla zachowania dziedzictwa historycznego krakowskiej sceny muzycznej. Wszelkie prawa autorskie do prezentowanych treści należą do ich twórców oraz pierwotnych wydawców.

– Śladami Muzyki