Zbigniew Toffel (1929-2005)
Młodość i edukacja
Swoją muzyczną drogę rozpoczął w wieku sześciu lat od nauki gry na skrzypcach. Już jako uczeń lwowskiej szkoły muzycznej w latach 1944-1946 założył i prowadził gimnazjalną orkiestrę. Po wyjeździe ze Lwowa kontynuował edukację w Opolu, gdzie w 1947 roku zdał dużą maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. M. Kopernika. Równocześnie w latach 1946-1949 pracował jako skrzypek w Orkiestrze Symfonicznej w Opolu oraz prowadził Zespół Pieśni i Tańca przy Komendzie Hufca.
Rozwój kariery na Śląsku
W 1949 roku podjął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, jednocześnie uczęszczając do Średniej Szkoły Muzycznej w Katowicach. Na uczelni zainicjował powstanie Studenckiej Orkiestry Symfonicznej, z którą w 1952 roku zdobył I nagrodę Ministra Kultury i Sztuki na centralnych eliminacjach w Krakowie. Założył tam również Chór Męski, nagrodzony na tych samych zawodach III miejscem.
Jego studia zostały przerwane w 1952 roku przez powołanie do wojska. Służył w Zespole Pieśni i Tańca Warszawskiego Okręgu Wojskowego, początkowo grając na skrzypcach, a następnie dyrygując tym zespołem. Po powrocie na Politechnikę Śląską w latach 1954-1956 pełnił funkcję kierownika artystycznego i dyrygenta 200-osobowego Zespołu Pieśni i Tańca, wygrywając z nim II miejsce na eliminacjach w Łodzi. Równolegle kierował Zespołem Pieśni i Tańca Ziemi Gliwickiej.
Złote lata w Krakowie
Nabyte doświadczenia skłoniły go do podjęcia w 1956 roku studiów na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Kształcił się tam pod okiem prof. Artura Malawskiego, a po jego śmierci u prof. Witolda Krzemieńskiego. Dyplom z dyrygentury uzyskał we wrześniu 1961 roku, po czym przez rok prowadził Chór Chłopięcy Państwowej Filharmonii w Krakowie.
Kolejne dekady przyniosły szereg znaczących osiągnięć:
W latach 1962-1966 dyrygował Chórem Polskiego Radia w Krakowie, z którym dokonał archiwalnych nagrań około 400 utworów muzyki chóralnej a cappella.
Od 1965 do 1994 roku kierował chórem w Operze i Operetce Krakowskiej.
Gościnnie dyrygował wieloma orkiestrami symfonicznymi w Polsce oraz za granicą.
Działalność pedagogiczna i dziedzictwo
Zbigniew Toffel był niezwykle zaangażowany w edukację muzyczną.
W latach 1956-1993 organizował i prowadził liczne krakowskie chóry, m.in. w Hucie im. Lenina, krakowskich technikach, domach kultury oraz I LO (Chór Nowodworski).
Pracował jako nauczyciel wychowania muzycznego w krakowskich liceach w latach 1966-1974 oraz 1980-1993.
Od 1983 do 1994 roku prowadził chór Zespołu Pieśni i Tańca Akademii Górniczo-Hutniczej „Krakus”.
Po przejściu na emeryturę we wrześniu 1994 roku, przez cały czas pozostawał aktywny, współpracując ze swoją macierzystą Operetką Krakowską.
Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 10 września 2005 roku. Został pochowany w Krakowie na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty (część Cmentarza Rakowickiego) jako osoba zasłużona dla Miasta Krakowa.
Wyróżnienia za pracę artystyczną
Szczególnym dowodem uznania dla wieloletniej pracy artystycznej oraz wkładu w rozwój krakowskiej sceny muzycznej było uhonorowanie Zbigniewa Toffel wysokim odznaczeniem państwowym.
Pod koniec marca 1983 roku, podczas uroczystości jubileuszowych Opery i Operetki w Krakowie odbywających się w gmachu Teatru im. Juliusza Słowackiego, dyrygent został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Oficjalnego aktu dekoracji dokonali ówcześni przedstawiciele władz: przewodniczący Rady Narodowej m. Krakowa Apolinary Kozub oraz prezydent miasta Tadeusz Salwa. Przyznane wyróżnienie stanowiło oficjalne podsumowanie i docenienie jego wielkiego zaangażowania w kształtowanie życia kulturalnego miasta.
Spuścizna i Archiwum
Poza imponującym dorobkiem artystycznym i pedagogicznym, Zbigniew Toffel pozostawił po sobie obszerne, fizyczne archiwum, dokumentujące kilkadziesiąt lat historii polskiej sceny muzycznej.
Wśród pieczołowicie gromadzonych przez niego materiałów znajdują się oryginalne programy operowe i operetkowe, unikalne zaproszenia, odręczne notatki na partyturach oraz setki wycinków prasowych. Aby ocalić te wyjątkowe dokumenty od zapomnienia, postanowiliśmy w pełni je zdigitalizować i opublikować.
Niniejsza witryna to owoc tej pracy – otwarta, wirtualna przestrzeń, w której badacze, historycy teatru oraz pasjonaci sztuki mogą na nowo odkrywać fascynujący, zakulisowy świat muzyki zapisany na kartach z tamtej epoki.
Miejsce spoczynku
Ze względu na swój nieoceniony wkład w rozwój życia muzycznego oraz wychowanie wielu pokoleń artystów, został pochowany jako obywatel zasłużony dla Miasta Krakowa.
Jego grób znajduje się na Krakowskim Cmentarzu Rakowickim, w historycznej części wojskowej przy ulicy Prandoty.
Dokładna lokalizacja to kwatera LXXIX, rząd 10, miejsce 4 (LXXIX-10-4).
Współrzędne GPS: 50.076904, 19.956343
Poniżej zamieszczamy fotografię pomnika oraz mapę, która ułatwi dotarcie na miejsce osobom pragnącym odwiedzić grób i oddać hołd dyrygentowi.
