METRYKA DOKUMENTU

  • Tytuł dokumentu: Program teatralny operetki „Wiktoria i jej huzar”.

  • Wystawca: Opera i Operetka w Krakowie (Scena Operetkowa).

  • Kluczowe dane: Zdigitalizowany materiał to wielostronicowy program wydany z okazji krakowskiej premiery operetki „Wiktoria i jej huzar” Paula Ábraháma, która odbyła się 8 maja 1993 r. Publikacja zawiera teksty o kompozytorze, obszerne streszczenie libretta oraz pełną listę twórców i obsady. Kierownictwo muzyczne objął Marian Lida, a reżyserię Bogusława Czosnowska. Zbigniew Toffel pełnił przy tej produkcji podwójną funkcję: odpowiadał za przygotowanie chóru oraz był jednym z dyrygentów spektaklu. Na stronach ze składami zespołów (m.in. chóru) zachowały się odręczne robocze notatki i skreślenia, stanowiące interesujący ślad codziennej pracy artystycznej w teatrze.

TRANSKRYPCJA (Wybrane fragmenty i kluczowe informacje)

[Okładka i Strona Tytułowa]
PAUL ÁBRAHÁM
WIKTORIA I JEJ HUZAR
SCENA OPERETKOWA
OPERA I OPERETKA W KRAKOWIE

[Główni Twórcy i Realizatorzy]
„WIKTORIA I JEJ HUZAR” (Victoria und ihr Husar)
Libretto: Alfred Grünwald, Fritz Löhner-Beda
Przekład i adaptacja: Andrzej Marian Trzos
Premiera: 8.V.1993 r.

Kierownictwo muzyczne: MARIAN LIDA
Reżyseria: BOGUSŁAWA CZOSNOWSKA
Scenografia: BOLESŁAW KAMYKOWSKI
Kostiumy: ZUZANNA PIĄTKOWSKA
Choreografia: KRYSTYNA GRUSZKÓWNA
Przygotowanie chóru: ZBIGNIEW TOFFEL
[…]
Dyrygenci: MARIAN LIDA, ZBIGNIEW TOFFEL

[Główna Obsada – Soliści]
Wiktoria – ANNA PLEWNIAK, KRYSTYNA TYBUROWSKA
Carling – ANDRZEJ BIEGUN, JAN MIGAŁA
Stefan Koltay – JANUSZ DĘBOWSKI, JAN WILGA
Janczi – ANDRZEJ BERNAGIEWICZ, FRANCISZEK MAKUCH, WOJCIECH WRÓBLEWSKI
Riquette – ANTONINA MALARZ, MIROSŁAWA OGIŃSKA, BOŻENA ZAWIŚLAK
Ferri – KONRAD SZOTA, WOJCIECH WRÓBLEWSKI
Lia San – JOANNA RAKOCZY, ZDZISŁAWA SZNAJDER, JADWIGA WIERZBICKA

[Wybrany fragment programu – o historii dzieła]

„»WIKTORIA« była pierwszym wielkim sukcesem Ábraháma i jednym z największych sukcesów operetki lat trzydziestych. Atrakcyjna zmienność scenerii i związane z nią zmiany muzycznego klimatu (Rosja, Węgry), melodramatyczna treść, melodie utrzymane jeszcze w duchu Kálmána i Lehára, lecz już korzystające z rytmów modnych wówczas tańców, arie i duety niezmiernie łatwo wpadające w ucho – to niezawodne atuty »Wiktorii«.”
(wg Lucjan Kydryński: „Przewodnik operetkowy” PWM, 1984)