Program komedii muzycznej „Pchła w uchu” (1977)

Śladami Muzyki > Programy > Program komedii muzycznej „Pchła w uchu” (1977)
sladami

Program komedii muzycznej „Pchła w uchu” (1977)

METRYKA DOKUMENTU

  • Tytuł dokumentu: Program teatralny komedii muzycznej „Pchła w uchu”.

  • Wystawca: Krakowski Teatr Muzyczny (Scena Operetkowa).

  • Data wydania / Premiera: 14 września 1977 r.

  • Kluczowe dane: Zdigitalizowany materiał to kompletny program wydany z okazji premiery komedii muzycznej „Pchła w uchu”, będącej adaptacją farsy Georges’a Feydeau. Muzykę do spektaklu skomponował Władysław Słowiński, a reżyserią zajął się Włodzimierz Kwaskowski. Z punktu widzenia archiwum najistotniejszą informacją jest potwierdzenie, że Zbigniew Toffel był jednym z dyrygentów tego przedstawienia. Program charakteryzuje się nowoczesną, psychodeliczną oprawą graficzną i zawiera teksty publicystyczne, w tym dowcipne, rymowane wprowadzenie tłumaczące tytuł sztuki.

 

TRANSKRYPCJA (Wybrane fragmenty i kluczowe informacje)

[Strona Tytułowa i Realizatorzy]
PCHŁA W UCHU
Komedia muzyczna w trzech aktach według GEORGESA FEYDEAU
Przekład: MARIA WISŁOWSKA
Adaptacja i piosenki: ANTONI MARIANOWICZ
Muzyka: WŁADYSŁAW SŁOWIŃSKI

Kierownictwo muzyczne: MARIAN LIDA
Reżyseria: WŁODZIMIERZ KWASKOWSKI
Kostiumy: ZUZANNA PIĄTKOWSKA
Dekoracje: ALEKSANDRA SELL
Choreografia: TOMASZ GOŁĘBIOWSKI

Dyrygenci: MARIAN LIDA, ZBIGNIEW TOFFEL
Premiera: 14 września 1977

[Obsada Główna – Wybrani Soliści]
Wiktor Emanuel Chandebise / Dyrektor Towarzystwa Asekuracyjnego – ANDRZEJ PĄGOWSKI
Rajmunda Chandebise (jego żona) – ALICJA SŁAWECKA, EWA STENGL
Kamil Chandebise (jego bratanek i sekretarz) – MAREK ZIEMNIEWICZ
Carlos Homenidas (hiszpański torreador) – JAN LACHOWSKI
Lucia Homenidas (jego żona) – MARIA CHOMA, JOLANTA GŁOWACKA-KACZOROWSKA
Doktor Finasche (lekarz) – WŁODZIMIERZ KOTARBA, ANDRZEJ SKWARCZYŃSKI
Szczepan (lokaj) – FRANCISZEK MAKUCH

[Wybrany fragment programu – wiersz wprowadzający w tematykę]

PCHŁA W UCHU

Przerwijmy akcję tu na chwilę
By nas nie zrozumiano źle.

Bo państwo, jeśli się nie mylę,
Coś pragną wiedzieć o tej pchle.

Więc wyjaśnijmy nieświadomym,
Że ten francuskiej mowy zwrot,

Co także zwany jest idiomem,
Ma sens mniej więcej taki, ot:

Gdy podejrzeń wkrada cień się,
Gdy niepokój nami trzęsie,
To mówimy: W uchu pchłę się
Ma

Bowiem dobry humor znika,
Furia nas ogarnia dzika,
Kiedy w uchu sobie fika
Pchła!