METRYKA DOKUMENTU
Tytuł dokumentu: Recenzja „Traviata odnowiona” autorstwa Jerzego Parzyńskiego.
Wystawca / Źródło: „Echo Krakowa”.
Data wydania: 13-15 czerwca 1980 r..
Kluczowe dane: Tekst opisuje zminimalizowaną wizualnie inscenizację Helmuta Kajzara, która kładła główny nacisk na muzykę i ekspresję solistów. Krytyk wysoko ocenił orkiestrę oraz śpiewaków pierwszoplanowych, w tym doskonałą kreację Jadwigi Romańskiej. Według recenzenta słabiej tym razem wypadł chór, za który (jak potwierdza oficjalna stopka) odpowiadał Zbigniew Toffel.
TRANSKRYPCJA (Wybrane fragmenty i kluczowe informacje)
Szczegółowa transkrypcja wyselekcjonowanych fragmentów:
„Niepojęta jest żywotność »Traviaty«… Podobno w ankietach na najczęściej wystawianą operę świata właśnie »Traviata« (znana również czasem pod nazwą »Violetta«) zdobywa systematycznie lokatę czołową.”
„Owa czwarta realizacja »Traviaty« – jakiej premiera odbyła się ostatnio w Krakowskim Teatrze Muzycznym – jest właściwie wznowionym i nieco przetworzonym przedstawieniem z 1973 roku: zmianom uległa reżyseria i scenografia (ta właściwie nie tyle się zmieniła, ile zniknęła: premierę grano bez dekoracji, jedynie na tle kotar i horyzontu).”
„Bardzo dobrze spisywała się tu pod batutą Romana Mackiewicza orkiestra operowa, wiele fragmentów starannie wypracowując brzmieniowo. Nieco słabiej wypadły chóry, śpiewające czasem niezbyt precyzyjnie rytmicznie; rzucały się w oczy dysproporcje między poszczególnymi grupami głosowymi.”
„Tytułowa partia Violetty jest doskonałą pozycją artystyczną Jadwigi Romańskiej. W postać tę włożyła Romańska nie tylko piękno swego głosu, mistrzowsko prowadzonego emisyjnie, ekspresję i głęboki wyraz – ale także i racjonalnie dozowany, bez jakiegokolwiek patosu czy jaskrawości kunszt aktorski.”
„Starannie opracował rolę Germonta-ojca Stanisław Ziółkowski, posiadający barytonowy głos o interesującej barwie…”
„Z przyjemnością słuchałem też śpiewu – tenora Ryszarda Brożka, jako Alfreda; uważam, iż artysta ten poczynił dalsze kroki w kierunku uzyskiwania scenicznej swobody.”
„Pośród wykonawców partii epizodycznych wyróżnili się korzystnie: Kazimierz Różewicz (Gaston), Jadwiga Galant (Annina), T. Podsiadło (doktor Grenvil), Stefania Zachariasz (Flora) – oraz kreująca taneczną postać zjawy Grażyna Karaś.”
Stopka informacyjna o twórcach:
„Krakowski Teatr Muzyczny – scena operowa w sali Teatru im. Słowackiego – »Traviata« G. Verdiego, libretto F. M. Piave wg »Damy Kameliowej« Aleksandra Dumasa-syna. Kier. muzyczne Roman Mackiewicz, reżyseria Helmut Kajzar, współpraca reż. Jadwiga Romańska, choreogr. Barbara Kasprowicz, kier. chóru Zb. Toffel. Wznowienie w czerwcu 1980.”
Powyższy materiał stanowi cyfrowe odwzorowanie (skan/transkrypcję) oryginalnego wycinka prasowego, zachowanego w prywatnych zbiorach. Artykuł udostępniamy niekomercyjnie – wyłącznie w celach dokumentacyjnych, edukacyjnych oraz dla zachowania dziedzictwa historycznego krakowskiej sceny muzycznej. Wszelkie prawa autorskie do prezentowanych treści należą do ich twórców oraz pierwotnych wydawców.
– Śladami Muzyki